niedziela, 13 stycznia 2013

Rozdział 1.

Znowu puściłam buraka.
Tak. Chłopak, który pomógł pozbierać mi książki to naprawdę Harry Styles.
-Widzę, że zauważyłaś. - powiedział spuszczając głowę.
-Przepraszam za tego buraka.
-Słodko wtedy wyglądasz. Nie martw się. A tak w ogóle to jak się nazywasz ?
-Kasia. Kasia Edwards. - zająknęłam się. W końcu rozmawiam z chłopakiem, który jest obiektem westchnień milionów dziewczyn na świecie.
-Chyba nie polskie imię ?
-Jestem z Polski. Dziadek był Anglikiem i po nim nazwisko. Niedawno przeprowadziłyśmy się tutaj z mamą i siostrą.
- Chyba nie uwielbiasz zbytnio One Direction?
- Wręcz przeciwnie. Kocham was. Ale jeśli  byłabym na twoim miejscu to denerwowałabym sie  jak na każdym kroku, paparazzi i fanki. Wolałabym być normalnym człowiekiem.
- No tak masz rację. Całkowitą rację. - powiedział, uśmiechając się.
I tak rozmawiając z Harry'm doszliśmy do szkoły 10 minut przed czasem.
-Mam nadzieję, że zobaczymy się. - powiedziałam , wchodząc do szkoły.
-Na pewno - odpowiedział - mogę przytulić na pożegnanie? - zapytał z tym swoim słodkim uśmieszkiem
Kiwnęłam głową twierdząco. Jak powiedział, tak zrobił. I powiedział :
-Jesteś niezwykła. - i pobiegł w stronę swojej klasy.
Ja też ruszyłam w kierunku swojej klasy zastanawiając się co mogły znaczyć jego ostatnie słowa. Jesteś Niezwykła. Czy on się we mnie zakochał? Nie. To nie możliwe. Może chce się ze mną zaprzyjaźnić? Nie wiem. Zobaczymy co się stanie.
Zanim skończyłam swoje rozmyślania znalazłam się pod moją klasą. Wszyscy się na mnie patrzyli jak na nie wiem kogo. No tak, w końcu byłam nową uczennicą w klasie. Po chwili przyszedł nauczyciel. Jednym zdaniem : Dość przystojny facet po 30. Wpuścił wszystkich uczniów do klasy, wszedł za nami i zamknął drzwi. Poprosił żebyśmy zajęli wolne miejsca bez względu na to kto siedzi obok, ponieważ nie mamy zbyt dużo czasu. Obok mnie usiadła szczupła dziewczyna z rudymi włosami splecionymi w warkocza.
-Dzień dobry. - przywitał wszystkich nauczyciel - nazywam się James Brown i będę waszym wychowawcą. - powiedział i zaczął rozdawać plany lekcji. W tym czasie siedząca obok mnie dziewczyna powiedziała :
-Hej, jestem Kristen. A ty?
-Ja Kasia.Jak tak po wakacjach?
- Wszystko dobrze, tylko szkoda... Zaczęła się szkoła, i będzie trzeba rano wstawać, i uczyć się, i odrabiać prace domowe... - i zaczęła tak paplać bez końca
-Kristen! Ciszej! - krzyknął  pan Brown.
-Ojć. Przepraszam.
- Nic się nie stało. Tylko pamiętaj, że od rozmawiania są przerwy.
- Okki. - odpowiedziała z bananem na twarzy.
Reszta lekcji minęła baardzo szybko. Wychodząc ze szkoły miałam nadzieję, że zobaczę Harry'ego.
- Nie ma go. - pomyślałam i od razu uśmiech zszedł mi z twarzy
Pobiegłam do domu. Otworzyłam drzwi. Na stoliku leżała kartka. Zgięta kartka. Trochę prześwitywała, więc z ciekawości otworzyłam ją, żeby zobaczyć co tam pisze.
''Córciu, jestem w pracy. Wrócę około 18. O 15:30 odbierz Jessie z przedszkola i  daj jej w domu coś do jedzenia. Całuję, mama.
P.S. Wiedziałam że zajrzysz ;) ''
-Oj ta moja mamuśka!  - spojrzałam na zegarek - O kurde! Już 15! Muszę lecieć po Jessie!
Szybko zarzuciłam na siebie kurtkę. Założyłam ulubione conversy, ponieważ czekała mnie dość długa droga. Wyszłam, zamknęłam dom i zaczęłam biec w stronę przedszkola. Nagle przede mną zatrzymał się luksusowy samochód. I wysiadł z niego, nie kto inny, jak Harry.
- Cześć.
- Hej.
- Widzę, że się gdzieś spieszysz. Prawda ?
- Tsaaa... Posiostrę to przedszkola.
- Wsiadaj i podaj adres.
- Nie nie będę ci problemu robić. Wątpie, że akurat wyjechałeś bo miałeś plan mnie gdzieś podwieźć.
- Może i miałem inne plany, ale dla cieie mogę je zmienić. A po drugie pomagać tobie to przyjemność.
- Może i tak. - powiedziałam wsiadając do jego auta - ty to dopiero przystojny jestes.
Puścił buraczka, ale po chwili uśmiechnął się.
- Może wpadniesz do nas? - spytał
- Nas?
- Tak. Mieszkam razem z Niall'em, Zayn'em, Liam'em i Louis'em. Niedaleko. Poznasz moich przyjaciół. Co ty na to?
-Chętnie. TYlko mały problem.
-Jaki?
Moja sis - Jessie.
-Nie ma żadnego problemu. Możesz wziąć ją ze sobą do nas. Liam i Niall na pewno chętnie się nią zaopiekują. - powiedział z cwaniackim uśmieszkiem
-Nie będę wam robić kłopotu.
-Nie robisz kłopotu, bo ja cię zapraszam.
-Okki.
- A i daj swój nr telefonu.
Wymieniliśmy się numerami, a ja wysiadłam i poszłam do budynku po moją małą princess.


*** perspektywa Harry'ego ***

Jeeeej! Ale ona jest śliczna, wspaniała, mądra. Kiedy dała mi swój numer... Mam nadzieję, że coś z tego wyjdzie. Kur***! Ja się zakochałem...




-------------------------------------
Od razu wspominam, że nie biorę pod uwagę :
*romansów Harry'ego
*związków w 1D, które powstały podczas tworzenia rozdziałów.
To tak na tyle.             Kasik <3










Brak komentarzy:

Prześlij komentarz